ХУ ИЗ ХУ ИН ГЛОБАЛИЗЕЈШН (odlomak) - Prof. dr Mihajlo L. Đorđević

Ovo je dolomak nove knjige profesora Mihajla Đorđevića koji je dobar poznavaoc mnogih naučnih oblasti - naročito muzičke teorije, ali je svojom novom knjigom "ХУ ИЗ ХУ ИН ГЛОБАЛИЗЕЈШН" ukazao i na njegovo ogromno znanje iz istorije, a sve sa ciljem da nam približi zamke savremene globalizacije.

O toj temi je mnogo pisano, ali ova knjiga nam baca jedno potpuno novo svetlo na celu tu problematiku, pa je svima toplo preporujučem.

 

 

Prof. dr Mihajlo L. Đorđević

ХУ ИЗ ХУ ИН ГЛОБАЛИЗЕЈШН

(odlomak)

 

Kolonizatorski globalistički um: Brutalna hegemonija kolonizatora - Kolumbo, globalni gusar i krvnik odgovoran za smrt hiljada nedužnih domorodaca – Velika Britanija brutalna globalna sila i najveći kolonizator zapadne i istočne hemisfere u istoriji – Kolonizacija Severne Amerike i uništavanje ili pretvaranje domorodačkih          naroda u robove - Ideja kolonizacije kao monstruozni pragmatizam nezajažljivog i suludog globalističkog uma i   pokušaji kontrolisanja globalne teritorije

 

Istorija globalne kolonizacije novih kontinentalnih i pomorskih regiona, ostrvskih grupa i pojedinačnih izolovanih ostrva, predstavlja jedan od najupečatljivijih oblika težnji za globalnom dominacijom i hegemonijom, što je ekstremno naglašeno kod pojedi-nih imperijalnih država tokom razvoja ljudske civilizacije.

Među najznačajnijim kolonizatorskim silama, pojavljuje se grupa evropskih država, koje su se međusobno takmičile koja će osvojiti što više kolonija i tako steći političku i ekonomsku nadmoć nad ostalim državama. U prvom redu to su Engleska i Škotska (kasnije Velika Britanija), zatim Španija, Portugalija, Francuska i Holan-dija, potom, Nemačka, Italija, Norveška, Danska, Rusija i Švedska.

U okviru kompletne grupe kolonizatorskih zemalja, Velika Brita-nija je tokom istorije predstavljala najveću i najmoćniju koloniza-torsku silu sveta, posebno iz razloga enormno razvijene mornarice.

Ta činjenica je omogućila uspostavljanje kontrole nad globalnim pomorskih putevima, sa jednim ciljem: sticanje ogromnog profita osvajanjem novih (tuđih) teritorija, kontrolom globalnog pomorskog saobraćaja, prevoza i trgovine dobrima, uključujući i pirateriju kao i trgovinu robljem.

Britanska kolonizacija Amerike, koja je započela u 16. veku, uključivala je kolonizaciju pod Kraljevinom Engleske i Kraljevinom Škotske pre Akta o ujedinjenju 1701. godine, kada je stvorena Kralje-vina Velika Britanija.

Evidentno je, tokom istorije, da su najmoćnije kolonizatorske zemlje, prevashodno one koje su većim delom svoje teritorije izlazile na more ili okružene sa njim, posedovale veliki deo morske obale, što je matičnu zemlju u dobroj meri orijentisalo ka razvijanju brze, snažne i pokretljive morna-rice, koja je mogla da ostvari kontrolu nad plovnim putevima globalnih razmera. Školski primer su Britanija, Španija, Portugalija i Francuska, zatim Nemačka i Italija.

Španska kolonijalna dominacija i vladavina većim delom zapad-ne hemisfere, započela je dolaskom Kristofera Kolumba 1492. godine. Španska kolonijalna imperija proteže se vremenski tokom tri veka.

 Kolonizacija je u početku započela od malih naseobina u Karibima, zatim Centralnoj Americi, potom u velikom delu Južne Amerike, Meksika (što se danas naziva Jugozapadne SAD), Pacifika i obale Kariba u Severnoj Americi, dosežući do Aljaske. Početkom 19. veka, u španskim posedima u Americi započela je borba za oslobođenje od španske kolonijalne vlasti, što je Španiju dovelo do gubitka kolonija u Severnoj, Centralnoj i Južnoj Americi do 1825. godine. Preostale španske kolonije, Kubu, Portoriko, Guam i Filipine, okupirale su SAD tokom Špansko-Američkog rata 1898. godine, čime je okončana vladavina španske imperije u Americi.

Portugalski „istraživači“, kao i svi drugi kolonizatori, pre bi se moglo reći, avanturisti, pirati i porobljivači, trgovci robljem, „psi mora“, ubice i najamnički ološ, željni osvajanja i otimanja tuđih dobara, a pod zaštitom država čije su se zastave vijorile na jarbolima njihovih brodova, uspostavili su nove pomorske rute pored zapadne obale Afrike. Tako je izgledalo da će Portugalci ploveći na istok dopreti do bogatih trgovačkih oblasti Azije. Posle neuspelog pokušaja da ubedi portugalskog kralja da bude sponzor nove ekspedi-cije, Kolumbo je uspeo da to dogovori sa tek krunisanim monarsima Kraljevine Kastilje i Aragona, Izabelom i Ferdinandom, obećavajući da će pronaći bogate trgovačke partnere u Aziji, tako što će ploviti direktno na zapad preko Atlanskog okeana.

Sa današnjeg aspekta, ogromne vremenske distance i naivno-romantičarskog turizma, ne može se sagledati suština ovih koloni-zatorski krvavih osvajačkih pohoda, koji su u literaturi, filmovima i novim medijima, prikazani kao ekstremno ulepšana stvarnost iz ugla nevinog osvajača. Apologete kolonijalnog ropstva, u svojim savremenim tekstovima na ove teme, i dalje koriste samoopravdavajuće i na naš jezik teško prevodive termine, poput „prirodan,  urođen rob“ (native slave), pa se neko sa pravom može zapitati, kako se definiše status „urođenog roba“. Znači li to da je neko rođen kao „rob“? Te „urođene robove“, ustvari zatečene domoroce, Kolumbo je terao da kopaju zlato u rudnicima. I oni su na to „pristali“, pitanje je pod kojim uslovima? Verovatno, pod pretnjom da budu ubijeni. Još tokom prvog pohoda, Kolumbo je lišio slobode, ili kako zapadni teoretičari kažu kidnapovao, jednu grupu od 25 domorodaca i poveo ih u Španiju, međutim samo je nekoliko njih preživelo. Šta je bilo sa drugima i kako su nastradali, ostaje nepoznato. Kolumbo je stekao utisak da tim narodom („urođenim robovima“) može da vlada lako.

Kulminacija Kolumbovog nehumanog delovanja i ludila ogleda se u hvalisanju pred španskim kraljem i kraljicom: Ja mogu da ih sve zarobim sa pedeset ljudi i da radim sa njima šta god hoću!?

Kada su to čuli kralj i kraljica, odmah su Kolumbu obezbedili 17 brodova, skoro 1.500 članova posade, topove, puške, samostrele i pse za napad na urođenike, dok ovi jadnici nisu ni znali šta im se sprema. Pored toga, Kolumbo je ovaj narod (Taino i Aravak) označio kao „inferioran“ i „glup“, dok se „saradnja“ zasnivala na sistemu kažnjavanja: odsecanje ušiju i nosa i druge zločinačke radnje, uključujući masovna ubistva i pokolje.

 Kako svedoči Kirkpatrik Sejl, istraživač biografije Kristofe-ra Kolumba, koju je autorizovao njegov sin Ferdinand Kolumbo, otac Bartolome de las Kazas, „zaštitnik Indijanaca“, procenjivao je da je u oblasti Kariba bilo oko 6 miliona stanovnika naroda Taino kada je 1492. godine stigao Kolumbo, a da ih je 1509. godine ostalo samo oko 60.000!? Kolumbo je verovatno bio jedan od najvećih trgovaca robljem u istoriji, osvedočeni nalogodavac i masovni ubica američkih urođe-nika. Tako je, grubo rečeno, izgledalo „istraživanje“ i kolonizacija novih zemalja. Satirična opaska među Srbima, koji su od strane NATO alijanse bombardovani 78 dana 1999. godine, glasila je:Bilo bi bolje da Kolumbo nije ni pronalazio Ameriku!

Posle kratkotrajnih monarhija koje je Francuska uspostavila u Južnoj Americi, Araukaniji i Patagoniji, pored kolonija koje je, posle svoje ekspedicije, proglasio markiz d Rej u Novoj Irskoj, Francuska je svoje kolonijalne pretenzije ostvarila i u Severnoj Americi. Kolonizacija Severne Amerike odvijala se tokom dužeg vremenskog perioda, od eksploatacije reke Sent Lorens, od strane Žaka Kartijea (Jacques Cartier) 1534. godine, sve do raspodele teritorije Nove Francuske između Španije i Britanije 1763. godine.

Na vrhuncu ekspanzije ovog kolonijalnog perioda, a pre Sporazuma u Utrehtu, teritorija Nove Francuske protezala se od Njufaundlenda do planina Roki Mauntins, te od zaliva Hadson do Meksičkog zaliva.

Ova teritorija je tada podeljena na pet kolonija, pri čemu je svaka posedovala svoju administraciju: Kanada, Akadija, zaliv Hadson, Njufaundlend i Luizijana.

Međutim, kolonizatorska sila br. 1, bez premca, ostaje i dalje Velika Britanija. Kada su kolonije širom Amerike uspostavljene, formirani su protektorati, poput Kraljevine Havaji u Pacifiku.

Britanci su bili najznačajniji kolonizatori Amerike, tako da se njihova američka imperija konfontirala sa špansko-američkim i francuskim kolonijama u borbi za političku i ekonomsku prevlast.

Sa aspekta procesa globalizacije, Britanska kolonizacija Ameri-ke dovela je do dramatičnog preokreta, ne samo zbog brutalne vojne sile, već i kulturalnog preobražaja, potiskivanja i poništavanja autohtone kulture domorodaca, njihovog potpunog uništenja, nestaja-nja, ili asimilacije u kolonijalni sistem, pri čemu je od presudnog značaja bila tehnološka prednost i nadmoćnost Velike Britanije.

U okviru britanske imperije u Americi, tokom perioda najveće moći u 18. veku, postojala su tri tipa kolonija: Čarter kolonije, Kolonije u vlasništvu i Kraljevske kolonije (razlike znaju samo oni).

Da li postoji neka stopa zemlje na planeti gde nije kročila britanska imperija. Izgleda, kao da ne postoji. Globalna kolonijalna disperzija i dominacija Velike Britanije ogleda se u kraljevskom proviđenju božijeg nasledstva, bogomdatog prava britanskoj imperiji da vlada svetom (Rule Britania). Monarhističke i plutokratske vlasti Velike Britanije tako su se ponašale od kako postoje, sve do danas.

Britanski istoričari, licemerno opisuju kolonizaciju kao „spasenje“ svojih brodova i posade, kao da ih je neko silom primorao da se lomataju po morima sveta, a iskrcavanje na (tuđe) kopno, kao „veliko olakšanje posle neprijatnih iskušenja i nepredvidivih opasnosti putovanja nepoznatim morima i okeanima“. Konačno, kada su se kolonizatori „prizemljili“, doneli su „spasenje i dobrobit“ domorodačkom narodu. U međuvremenu su ratovali sa njim i ubijali ga, a potom su sa njim trgovali. Tako su ga i upoznali sa najnovijim tehnološkim dostignućima ljudske civilizacije, posebno ratnom tehnologijom i veštinama, oružjima svih vrsta, preobraćajući ga u skladu sa sveopštim civilizacijskim progresom.

Fundamentalni princip globalizacije i jeste, njena konstantna zasnovanost na tehnološkom progresu i napretku, kao zamajcu koji neprekidno pokreće točak istorije ljudske civilizacije i usmerava ga ka uvek novim globalnim izazovima.

 

 

 

 

Lista britanskih kolonija osnovanih u Americi:

 

* Roanoke Colony (osn. 1586., od 1587. nazvana Izgubljena kolonija)

* Virginia Company (osn. 1606., Virginia Colony, 1624)

* London Company

* Jamestown Settlement(osn. 1607)

* Bermuda, North Atlantic (osn. 1609., London Virginia Company, The Somers Isles

   - Britanska prekomorska teritorija)

* Citie of Henricopolis (osn. 1611., uništena u Indijanskom masakru 1622)

* Plymouth Company

* Popham Colony(osn. 1607., napuštena 1608)

* Society of Merchant Venturers (Newfoundland)

* Cuper's Cove (osn. 1610., napuštena 1620)

* Bristol's Hope (osn. 1618., napuštena 1630)

* London and Bristol Company (Newfoundland)

* New Cambriol (osn. 1617., napuštena 1637)

* Renews (osn. 1615., napuštena 1619)

* Jamestown Settlement

* St. John's, Newfoundland (osnovana poveljom Sir Humphrey Gilbert-a 1583)

* Plymouth Council za Novu Englesku

* Plymouth Colony (osn. 1620., spojena sa Massachusetts Bay Colony, 1691)

* Ferryland, Newfoundland (poklon, George Calvert, 1st Lord Baltimore 1620)

* Province of Maine (poklonjena 1622., isključena 1677)

* South Falkland, Newfoundland (osn. 1623., Henry Cary, 1st Viscount Falkland)

* Province of New Hampshire (kasnije New Hampshire, osn. 1623)

* Dorchester Company Colony, (neuspešna ribarska kolonija Cape An,

   Gloucester, Massachusetts, osn.1624)

* Salem Colony ( Salem, Massachusetts, 1628, spojena sa Massachusetts Bay Colony)

* Massachusetts Bay Colony (deo, Massachusetts, osn. 1629)

* New Scotland (sada Nova Scotia, osn. 1629-1632)

* Connecticut Colony (kasnije deo, Connecticut, osn. 1633)

* Province of Maryland (kasnije Maryland, osn. 1634)

* New Albion (osn. 1634, propala 1649-50. Postoji i Nova Albion na Pacifiku)

* Rhode Island and Providence Plantations (osn. 1636)

* New Haven Colony (osn. 1638)

* Province of New York (osvojena 1664)

* Province of New Jersey (osvojena 1664)

* West Jersey i East Jersey (posle 1674., u posedu vlasničkih kompanija)

* Province of Pennsylvania (kasnije Pennsylvania, osn. 1681. kao English colony,

   naseljena sa Holanđanima i Šveđanima)

* Delaware Colony (kasnije Delaware, odvojena od Pensilvanije 1704)

* Carolina Colony

* North Carolina (prvo formirana u Roanoke, 1586, nezavisna kolonija 1710)

* Province of South Carolina (osn. 1670, nezavisna kolonija 1710)

* Province of Georgia (kasnije Georgia, osn. 1670, formalna kolonija 1732)

* Nova Scotia (škotska, osn. 1629; britanska 1713, ne uključuje stalno Cape

   Breton Island sve do 1758)

* Quebec (nazivan Canada pod vladavinom Francuske - New France. Britanska

   kontrola nad French Canada, 1759-1761., tokom Sedmogodišnjeg rata;

   Francuska se odrekla naziva Pariskim sporazumom - Treaty of Paris, 1763)

* East Florida i West Florida (predata od Španije 1763. u zamenu za povratak

   Kube - Cuba, oduzete od Španije 1761; povraćena od Španije 1783)

* Island of St. John (odvojeno od Nova Scotia, 1769, preimenovano u Prince Edward

   Island, 1798)

* New Brunswick (odvojena od teritorije Nova Scotia, 1784)

* Ontario ( odvojena od teritorije Quebec, 1791., kao Upper Canada)

* Colony of Vancouver Island (Hudson's Bay Company Fort Victoria, osn. 1843,

    kraljevska povelja za koloniju 1849., spojena sa British Columbia 1866)

* Colony of the Queen Charlotte Islands (osn. 1853., spojen sa Colony of

   Vancouver Island, 1863)

* Colony of British Columbia (Mainland Colony ili Gold Colony, osn.1858. od

   oblasti New Caledonia i delova Columbia teritorije, proširena sa Stikine

   Territory (aka Stickeen Territory) i kolonijom Queen Charlotte Islands, 1863)

* United Colonies of Vancouver Island and British Columbia (osn. 1866., merdžer,

   Vancouver Island i Mainland Colonies. Ime British Columbia odabrano uprkos

   protivljenju kolonista Vancouver Island)

 

Nekolonijalne britanske teritorije osnovane u Severnoj Americi:

 

* Rupert's Land (teritorija pod Hudson Bay Company, osn. 1670)

* Columbia District (trgovačka oblast Columbia Department – Hudson Bay

   Company, osn. 1821. do Oregonskog sporazuma 1846., kada je Columbia District

   formalno anektirana od SAD)

* New Caledonia (osn. 1805, administrirana od Hudson Bay Company, od 1821.,

   do pripajanja Colony of British Columbia, 1858)

* Stikine Territory (aka Stickeen Territories, osn. 1862. Kao odgovor na Stikine Gold

   Rush, radi sprečavanja preuzimanja od Amerike)

* North-Western Territory (trgovačka teritorija Hudson Bay Company

   severozapadno od Rupert's Land, posle 1863. pripojena sa British Columbia)

* Nova Albion (nikada uspostavljena, nepoznate lokacije, proglasio je gusar - Sir

   Francis Drake)

* Jugoistočna Alaska Panhandle (zakupljena od Carske Rusije, 1839-1867., do

   ignorisanja zakupa od strane Rusije i Amerike, a potom Kanade i Britanije,

   uprkos protestima Britanske Kolumbije)